Misschien wel de belangrijkste concrete verworvenheid van het Popburo was de ontwikkeling van het Viadukt als oefenruimtecomplex. Dit verhaal begint eigenlijk al in 1969 en loopt door tot ver na het einde van het Popburo zelf.
1969
In 1969 begon de aanleg van de zuidelijke ringweg van Groningen. Onder het Meeuwerderbaan-viaduct werd een ruimte gebouwd, bedoeld voor muziek en jeugd.
1974
In 1974 ging de ruimte, in de volksmond de 'beatbunker' genaamd, daadwerkelijk open. De ruimtes werden gebruikt als oefenruimte, poppodium en 'top 40-centrum'. De geluidsisolatie was beroerd, waardoor de buurt maandenlang veel overlast had. Er waren vijf ruimtes: drie aan de kant van de HL Wichersstraat en twee aan de kant van de Meeuwerderweg.
1980
De ruimte had inmiddels een duistere reputatie gekregen als 'De Bunker' — een handelscentrum van heroïne en door verslaafden gestolen goederen. De Stichting voor Surinamers in Groningen (SSG), die tijdelijk de beheerder was, verloor gaandeweg de controle. Op 1 januari 1980 trok de SSG zich als officiële beheerder terug.
1981
Op 9 november 1981 viel de politie De Bunker binnen. Dertig agenten arresteerden 83 aanwezigen, bijna allemaal gebruikers. Na de actie werden de ingangen dichtgemetseld en de deuren dichtgelast. Voor de buurt betekende dit een grote opluchting.
Het Popburo had al eerder aangegeven dat de ruimtes voor beginnende bandjes uit stad en ommeland een uitkomst zouden zijn. Op verzoek van de gemeente stelde men in 1982-1983 een doortimmerd plan op: "Het Viadukt van bunker tot popcentrum".
Het popburo, een non-profit boekings- en belangenbureau voor popgroepen en podia, kreeg de ruimte toebedeeld door de gemeente om te gebruiken als oefenruimtecomplex voor muzikale activiteiten.Viadukt-geschiedenis, www.viadukt.nl1985
Stichting N7
In 1985 werd de Stichting N7 opgericht, met als doel te komen tot een concertzaal in het Viadukt. In de stichting zaten vertegenwoordigers van het Popburo, Simplon en Vera. N7 wilde een concertzaal inrichten iets groter dan Vera en Simplon, zodat ook wat grotere acts in Groningen konden optreden. N7 vroeg subsidie aan bij het Ministerie van WVC en kreeg 150.000 gulden voor de aanpassingen van het gebouw.
Maar toen bleek het Popburo vrijwel failliet. Om dit op te lossen werd een deel van de subsidiegelden die voor het Viadukt waren toegekend, gebruikt om de schulden van het Popburo te saneren. Twee jaar later, in 1987, ontdekte de Gemeentelijke Accountantsdienst wat er was gebeurd.
1989
Nadat het Popburo failliet was gegaan, sloegen de muzikanten zelf de handen ineen. In 1989 richtten zij Stichting Viadukt op. De stichting vertrouwde meer op eigen kracht: zij inde nauwgezet de huur voor de oefenruimtes en verbeterde eigenhandig het pand. De gemeente liet de ruimte huren voor een symbolisch bedrag.
Het aantal oefenruimtes werd uitgebreid van vijf naar twaalf. Sieto Kiewiet — die als bassist had gespeeld bij The Heat — en Edwin Pot werden de beheerders. Wekelijks repetereden er uiteindelijk meer dan 120 bands in de catacomben van de zuidelijke ringweg.